TUTTO BELLO

tentoonstelling van hedendaagse juwelen

Een juweel maakt je outfit af. Maar een juweel betekent zoveel meer. Het kan een geschenk zijn van of voor iemand of voor jezelf waardoor je er een speciale verhouding mee krijgt. Een juweel vertelt een verhaal over zowel de maker als de drager en is bij uitstek het symbool om de identiteit te tonen.

De juwelen in deze tentoonstelling zijn esthetische objecten op zich. De juwelen zijn niet altijd dagelijks draagbaar en zijn soms kunstobjecten gebaseerd op juwelen. Ontdek juwelen met als basisgrondstoffen edelmetalen, organisch materiaal, papier, textiel en nog zoveel meer.

De deelnemende kunstenaars zijn Karin Lanneer, Els Peeters, Hilde Stevens, Pascale Van Goethem en Mathilde Van Hoof, allen kunstenaars die hun sporen al verdiend hebben in de kunstwereld.

Karin Lanneer

Karin Lanneer werd ontdekt tijdens de tentoonstelling Common Ground in het najaar 2017 in Mechelen. Haar eigenzinnige juwelen en objecten slaan ieder met verstomming door de materialen die ze gebruikt en door de verhalen die achter de werken zitten. Organische materialen zoals planten, varkensblaas combineert ze met edelmetalen, porselein, garen, …

Ze maakt zelf artistieke foto’s van haar werken.

Els Peeters

Els is gefascineerd in sjamanisme en dat vinden we ook terug in haar juwelen. Ze smelt tin en brons en giet dit op verschillende manieren in allerlei materialen en vormen. Zo ontstaan grillige boeiende patronen die in combinatie met ‘driftwood’ en restjes leer of vilt een eigen leven krijgen. Net als in haar job als therapeut gaat ze met haar juwelen aan het werk ‘in the moment’. Wat dient zich aan op dit moment? Wat ontstaat er? En wat kan je met de eigen kracht verwezenlijken.

Het werken met vuur en metaal ontstond op een reis naar Schotland bij een toevallige ontmoeting met Julia Cowie. Julia giet brons op het strand. 

Els Peeters studeerde beeldhouwkunst aan de Hagelandse academie o.l.v. Agnes Nagygyörgy en Maarten Ceulemans. Ze volgde eveneens workshops papier-maché en hedendaags papier scheppen o.l.v. Jean Decoster, papierporselein met Thérèse Lebrun en gietporselein met Luca Tripaldi en vormvilten, natuurlijk vachtvilten, vilten algemeen o.l.v. Veerle Dupont

 

Hilde Stevens

‘Ik heb niets met juwelen, althans niet met het idee dat hiermee vaak geassocieerd wordt: kostbaarheid en duurzaamheid. Edele metalen schrikken me eerder af dan dat ze mij doen dromen en verlangen. De reeks van papierjuwelen zijn voor mij dan ook eerder een tussenstap in een persoonlijke papieren (r)evolutie die reeds enkele jaren de rode draad van mijn artistieke productie uitmaakt.

In de getoonde reeks papiersieraden is vergankelijkheid tastbaar aanwezig. De drager wordt tot verstilling en contemplatie gedwongen doordat zij de tijd moet nemen om het juweel op te bouwen, zich bewust moet zijn van de fragiliteit bij het dragen ervan, de impact van de tijd (slijtage) op het juweel moet erkennen om er tenslotte ook bewust afstand van te (moeten) doen. Deze juwelen zijn niet voor de eeuwigheid bestemd. Het zijn ééndagsvlinders gemaakt voor “un moment de gloire”, om vervolgens met gebroken vleugels te sterven. 

Een fotoreeks van de hand van Carine Van Gerven legt hun bestaan vast als herinnering.

Naast de vergankelijkheidsgedachte vormt het waardebesef een belangrijk aspect in deze juweelproductie. Veel van wat we koesteren heeft geen financiële waarde. Herinneringen of foto’s zijn daar misschien het mooiste voorbeeld van. Iets krijgt waarde omdat wij het eraan toekennen. En ik durf te stellen dat deze waardetoekenning los staat van het materiële. Deze papierjuwelen krijgen hun waarde door hun bijzondere zeggingskracht en oorspronkelijkheid.

Met deze collectie wordt tevens de band tussen kunst en design onderzocht. Wanneer wordt een juweel een artefact? Heeft een artefact plots minder waarde als het als serieproduct wordt gelanceerd? Verliest het werk aan kracht wanneer het ambachtelijke prototype, machinaal door andere uitgevoerd wordt? Is het werk dan minder waard, vooral minder artistiek?

Kortom tast het multipel de artistieke authenticiteit aan of kunnen we stellen dat het puur artistieke een 'geestelijk' activiteit is waarbij de oorspronkelijkheidswaarde primeert en een materialistische weerslag weliswaar essentieel is, maar deze niet noodzakelijk kan/moet toegewezen worden aan slechts één persoon? Voer ter discussie.
Wat ik wel weet is dat het machinale werkproces mij op een geheel andere wijze 'artistieke' mogelijkheden heeft aangereikt die ik anders niet, nooit of slechts na lang en intensief werken zou bereikt hebben. Daarnaast hielp het semi-machinale me om het product op democratische wijze te lanceren.’

 

Pascale Van Goethem

Pascale Van Goethem heeft pas in 2008 beslist om haar drang naar het creatieve te volgen en begon aan haar studies juweelontwerp en edelsmeden aan het Instituut voor Kunst en Ambacht te Mechelen o.l.v. Annemie De Corte, Guy Claessens, Kathleen Frisson & Anja Baelus. Ondertussen werd ze meermaals geselecteerd voor tentoonstellingen en sleepte ze meer dan eens nominaties en prijzen in de wacht.

Voor haar afstudeerproject 'Jewelyrics' ging ze op zoek naar de associatie met een andere gevoelige snaar: muziek.

Jewelyrics omvat een aantal juwelen en objecten waarbij ze de innerlijke kracht van een songtekst heeft omgezet naar een herinnering en een intens gevoel dat er voor haar mee gepaard gaat.

 

Mathilde Van Hoof

Van jongs af aan begon Mathilde met het maken van sieraden voor haar poppen, met lapjes stof uit de lappenmand van haar moeder, dat combineerde ze met allerlei ander materiaal zoals gedroogde grassprieten, notenbolsters en kraaltjes van o.a. kapotte paternosters.

Later werd ze lerares plastische opvoeding.

De liefde voor het aankleden en versieren bleef verder groeien. Daarom volgde ze zes jaar de opleiding zilversmeden aan de academie van Gent . Zo leerde ze juwelen maken van goedkope naar duurzame en duurdere grondstoffen.

 

Momenteel werkt Mathilde vooral met zilver dat ze nog steeds combineert met allerlei andere materialen zoals hout, plexi, glas, porselein, zoetwaterparels, natuurmateriaal en vindmateriaal.

Soms worden stukken van oude juwelen, waaraan een verhaal vast zit, in de nieuwe juwelen verwerkt. Dit leidt vaak tot verrassende en emotionele resultaten.

 

Haar inspiratie haalt Mathilde in het dagelijks leven, vooral de natuur blijft haar boeien, dat merk je ook aan de bloem-, blad-  en diermotieven die vaak te zien zijn in haar juwelen.

Al haar collecties hebben een naam en elk juweel is een verhaaltje op zich, soms ontroerend, soms ondeugend.

Mathilde stelde meermaals tentoon in binnen- en buitenland. In Mol werd ze genomineerd voor de cultuurprijs.

Mathilde heeft een atelier waar ze cursussen en workshops geeft o.a. keramiek, zilversmeden, werken met zilverklei, papier scheppen en creatieve verjaardagsfeestjes voor kinderen.

 

 

 

3 t.e.m. 17 december 2017

Zoete zondag op 3 december 2017

De tentoonstelling is geopend op woensdag, donderdag, vrijdag en zondag van 14 tot 17 uur.

AANRADERS

Volledig programma
Top